Оюутолгойд өнгөрүүлсэн нэг өдөр

Оршил:

…..Гуниг…..

Байгаль цаг агаар:

…..Гуниг…..

Хүмүүс:

…..Гуниг…..

Базаад хэлвэл. Өмнөговь аймаг дахь Оюутолгойд өнгөрүүлсэн нэг өдөр бол ГУНИГ ГУНИГ ГУНИГ.

Өглөө онгоцноос буулаа. Оюутолгой нисэх онгоцны буудал нь 1ш цементэн шалтай Монгол гэр байх юм. хажууд нь түүнээс арай жижиг байшин. “Оюут” нисэх онгоцны буудал ингээ л болоо. Онгоцноос буугаа л шууд гэрт орлоо. Тээшэнд өгсөн хүмүүсийн ачааг нэг хүн аваад орж ирлээ. “Энэ хэний цүнх вэ?” майр амархан.

Хоолны цаг: ойрхоноор нь хятадуудын camp орж хоол идэхээр болов. Энд дан хятад ажилчид байрладаг гэнэ. Хоолны газрын үүдэн дээр бөөн хятадууд хоолонд орох гэж оочирлоостой. Бид бол хажуугаар шууд л яваад орчихлоо. Зочид болохоор л хүндэтгэж байгаан боловуу гэсэн шүү юм бодлоо. Гэсэн тийм биш байж. Монголчууд давуу эрхтэй байдаг гэнэ. Монголчууд эхэлж орж хоолоо идсэний дараа Хятадууд орж иддэг журамтай гэнэ. (гүй ээ болоошд тээ) Хятад хогнууд ч бас өрөвдөлтэй юмаа. цонхны гадна бүлтийтэл хараад зогсоод байх юм. Монголчууд бол дотор хоолоо идээстэй. Ховх шовх сороо л. Гадаа зогсох хятадуудын шүлсээ залгих нь сонсогдсон гэхэд хэлсдэхгүй. Хоол иддэг халбага сэрээ нь хүртэл тусдаа байх юм. Манийг нэг сэрээ аваадахсан -Наадах чинь хятадууд иддэг сэрээ Монголчууд эндээс авч хэрэглэ гээд арай чамин сэрээ заах юм. (гүй ээ болоошд тээ) Хамгийн аймар нь энд 8000 гаран хятад ажилчид байдаг гэх юм. Гэтэл Монгол ажилчид 4000 хүрэх үү гүй юу л гэх юм.

Мань Монгол ажилчид цамаан байна дөө. Унаж яваа машаан тэргээ ч унтраахгүй юм. Асаалттай нь хаяачаа л хоолонд орчих юм. Учир ойлгохгүй мань мэт нь гайхаастай.

Нисэх буудал дээр буцаад ирлээ. Хаашаа л харна эл хуль. Хөдлөх юм нэг ч харагдахгүй газар байх чинь бас л гуниг юмаа тээ.

уйдсан гэж юүххэв.